Worden wie je bent?

Degene worden die je bent. Een bekende uitspraak van Nietzsche. Ik denk dan ook al snel aan de school van mijn kinderen die met de slogan “worden wie je bent” ouders en kinderen aantrekt die daar precies de ruimte voor zoeken. Mij brengt de uitspraak altijd wat verwarring.

Als ik al ben wie ik ben, hoezo moet ik dat dan nog worden? En dan komt het aha moment: het beeld of het gevoel dat ik er al ben en alleen nog tevoorschijn hoef te komen. Op de middelbare school, maar eigenlijk gedurende het hele leven. Individuatie noemt Jung dat. Het proces om, met name in de tweede levenshelft, als mens door al wat eerder het leven betekenis en richting gaf heen te kijken naar hoe ons leven vanuit ons eigen wezen geleefd wil worden.

Op het moment dat ons gevoel van identificatie langzaam maar zeker aan het verschuiven is van ego-identificaties naar een zeker zielsbewustzijn (worden wie je bent) is het de kunst voor onze persoonlijkheid om ons, kloppend met onze essentie, kenbaar te maken in de wereld, deel te nemen in de maatschappij en aan onze cultuur. Het vinden van de juiste woorden of de juiste omschrijving van wie wij zijn, is dan meer dan een optelsom van kenmerken en kwalificaties geworden.

In het geval van het starten van een eigen praktijk en het maken van de bijbehorende website, vond ik het in dat verband enorm zoeken, tasten en proeven naar woorden. Met steeds de vraag aan een soort innerlijke waarnemer in mij: “Helpt dit woord, deze tekst, dit beeld om door cliënten gevonden te worden en klopt dit ook nog bij mij zoals ik mijzelf nu, so far so good, in mijn wezenskern herken?”

Het resultaat is dat ik mij in de wereld der psychologen op mijn website onderscheid als psychosociaal therapeut.

Tos slot van mijn eerste blog, waar het ook weer in essentie om te doen is: “Worden wie je bent.” Mijn vader van 84 weet dat hij ongeneeslijk ziek is. Hij leeft van dag tot dag de laatste maanden van zijn leven. Veel heeft hij meegemaakt en door de jaren heen doorleefd. Nu de aanvaarding van de aanstaande dood. Er is geen weg meer tot worden, er is alleen nog zijn wie hij is. Hij voelt dat de transformatie, worden wie je bent, zich voltrokken heeft. En ik ben dankbaar dat ik van hem weet dat de weg lang, en lang niet makkelijk was, maar het leven waard.